การกล่าวสวัสดีในภาษาจีน

你好。                                       หนีห่าว                                           สวัสดี

你好吗?                                   หนีห่าวมา                                       คุณสบายดีไหม

我很好。                                   หว่อเหินห่าว                                   ฉันสบายดี

你叫什么名字?                       หนี่เจี้ยวเฉินเมอหมิงจึ                    คุณชื่ออะไร

我叫王孙丽。                           หว่อเจี้ยว หวังซุนลี่                         ฉันชื่อ หวังซุนลี่

你呢?                                      หนี่เนอ                                              แล้วเธอล่ะ

我叫张巴差。                          หว่อเจี้ยว จางปาชัย                         ฉันชื่อ จางปาชัย

认识你很高兴。                      เริ่นฉือหนีเหิ่นเกาซิ่ง                        ยินดีที่ได้รู้จักคุณ

โพสท์ใน Uncategorized | ใส่ความเห็น

声调 shēngdiào เซิงเตี้ยว

  shēngdiào  เซิงเตี้ยว

วรรณยุกต์

          วรรณยุกต์ของจีนมีทั้งสิ้น 4 เสียงโดยแต่ละเสียงจะใช้เครื่องหมายวรรณยุกต์และมีชื่อเรียกเฉพาะ  แต่ ณ ที่นี้ จะขอเรียก ว่าเสียงที่ 1  เสียงที่ 2  เสียงที่ 3 และ เสียงที่ 4 พร้อมทั้งอธิบายเปรียบเทียบกับเสียงวรรณยุกต์ไทย เพื่อสะดวกต่อการเรียนรู้แบบจานด่วน    ดังนี้    

                 เสียงที่ 1                เสียงที่ 2                เสียงที่ 3               เสียงที่ 4

                    ā                         á                       ǎ                        à

สามัญ           อา                       อ๋า                      อ่า                      อ้า

  กฎของการเติมวรรณยุกต์

1.        เครื่องหมายวรรณยุกต์จะใส่ไว้ตรงสระเท่านั้น ห้ามใส่ไว้บนพยัญชนะ

2.        ห้ามใส่เครื่องหมายวรรณยุกต์ไว้บน –n  –ng

3.        ตำแหน่งการใส่เครื่องหมายวรรณยุกต์ จะใส่ไว้ตามลำดับสระพี่น้องดังนี้

1 ( คนโต ) 2 3 4 ( ฝาแฝด ) 5
a

อา

o

โอ

e

เออ

i

อี

u

อู

ü

อวี

           

 

EX:          bāo        gěi     liè      nüē     tū

               เปา          เก่ย    เลี่ย     เนวีย   ทู

4.        กรณีที่เป็นสระ ü (อวี) ให้ใส่เครื่องหมายวรรณยุกต์ไว้ข้างบนจุดจุด  เช่น   nǚ (หนวี่)

 5.        กรณีที่เป็นสระ i (อี)ให้ใส่เครื่องหมายวรรณยุกต์ทับจุด  เช่น  lī (ลี)

 6.        กรณีที่เป็นสระฝาแฝด ( i อี  u อู) ให้วางวรรณยุกต์ไว้ที่สระด้านหลังเสมอ   เช่น    duī (ตุย)  diū (ติว)

7.          กรณีที่เสียงวรรรยุกต์เสียงที่ 3 เจอเสียงวรรณยุกต์เสียง    ที่ 3 ด้วยกัน เสียงข้างหน้าจะเปลี่ยนเป็นเสียงที่ 2  เช่น

               *             ˇˇ            =        ´ ˇ

                               nǐhǎo ออกเสียงเป็น níhǎo (สวัสดี)

                               หนี่ห่าว                 หนี ห่าว 

                              ˇˇˇ            =                  ˇ´ˇ/ ´´ˇ

                                        wǒ hěn hǎo ออกเสียงเป็น   wǒ hén hǎo หรือ        wó hén hǎo (ฉันสบายดีมาก)

                        หว่อ  เหิ่น  ห่าว                     หว่อ เหิน   ห่าว          หว๋อ เหิน   ห่าว

                         *    ˇˇˇˇ           =                  ´ˇ´ˇ

                      wǒ yě hěn hǎo ออกเสียงเป็น wó yě hén hǎo(ฉันก็สบายดีเหมือนกัน)

                     หว่อ  เย่  เหิ่น ห่าว     หว๋อ เย่ เหิน ห่าว

                                  

โพสท์ใน Uncategorized | ใส่ความเห็น

韵母分组 Yun mu fen zu การแบ่งกลุ่มของสระผสม

สระผสม มีทั้งสิ้น 30 เสียง โดยแบ่งออกได้เป็น 4 กลุ่ม ดังนี้

1 2 3 4
a

อา

o

โอ

e

เออ

i

อี

u

อู

ü

อวี

           

–   กลุ่มที่ 1 นำหน้าด้วยสระเสียงเดี่ยว     a (อา)   o (โอ)   e (เออ)   ได้แก่   

a (อา)    o (โอ)      e (เออ)     ê (เอ)    – i (อือ)  

er (เออ-ร)    ai (อาย)      ei (เอย)      ao (อาว)   

ou (โอว)     an (อาน)     en (เอิน)     ang (อาง / อัง)    

eng (เอิง)   ong (อง)

*ในกรณีที่สระ i (อี)อยู่ในกลุ่ม 1 ซึ่งใช้กับเสียงพยัญชนะ z c s zh ch sh r  ให้ออกเสียงเป็นสระอือ

 zi (จือ)                   ci (ชือ)                    si (ซือ)

zhi (จรือ)       chi (ชรือ)     shi (ซรือ)      ri (ยรือ)

 

声母

1
a

อา

o

โอ

e

เออ

ê

เอ

– i

อือ

er ai

อาย

ei

เอย

ao

อาว

ou

โอว

an

อาน

en

เอิน

ang

อัง

eng

เอิง

ong

อง

b

โป

ba

ปา

bo

โป

        bai

ปาย

bei

เปย

bao

ปาว

  ban

ปาน

ben

เปิน

bang

ปัง

beng

เปิง

 
p

โพ

pa

พา

po

โพ

        pai

พาย

pei

เพย

pao

พาว

pou

โพว

pan

พาน

pen

เพิน

pang

พัง

peng

เพิง

 
m

โม

ma

มา

mo

โม

me

เมอ

      mai

มาย

mei

เมย

mao

มาว

mou

โมว

man

มาน

men

เมิน

mang

มัง

meng

เมิง

 
f

โฟ

fa

ฟา

fo

โฟ

          fei

เฟย

  fou

โฟว

fan

ฟาน

fen

เฟิน

fang

ฟัง

feng

เฟิง

 
d

เตอ

da

ตา

  de

เตอ

      dai

ตาย

dei

เตย

dao

ตาว

dou

โตว

dan

ตาน

den

เติน

dang

ตัง

deng

เติง

dong

ตง

t

เทอ

ta

ทา

  te

เทอ

      tai

ทาย

  tao

ทาว

tou

โทว

tan

ทาน

  tang

ทัง

teng

เทิง

tong

ธง

n

เนอ

na

นา

  ne

เนอ

      nai

นาย

nei

เนย

nao

นาว

nou

โนว

nan

นาน

nen

เนิน

nang

นัง

neng

เนิง

nong

นง

l

เลอ

la

ลา

  le

เลอ

      lai

ลาย

lei

เลย

lao

ลาว

lou

โลว

lan

ลาน

  lang

ลัง

leng

เริง

long

ลง

g

เกอ

ga

กา

  ge

เกอ

      gai

กาย

gei

เกย

gao

กาว

gou

โกว

gan

กาน

gen

เกิน

gang

กัง

geng

เกิง

gong

กง

k

เคอ

ka

คา

  ke

เคอ

      kai

คาย

kei

เคย

kao

คาว

kou

โคว

kan

คาน

ken

เคิน

kang

คัง

keng

เคิง

kong

คง

H

เฮอ

ha

ฮา

  He

เฮอ

      hai

ฮาย

hei

เฮย

hao

ฮาว

hou

โฮว

han

ฮัน

hen

เฮิน

hang

ฮัง

heng

เฮิง

hong

ฮง

j

จี

                             
q

ชี

                             
x

ซี

                             
z

จือ

za

จา

  ze

เจอ

  zi

จือ

  zai

จาย

zei

เจย

zao

จาว

zou

โจว

zan

จัน

zen

เจิน

zang

จาง

zeng

เจิง

zong

จง

c

ชือ

ca

ชา

  ce

เชอ

  ci

ชือ

  cai

ชาย

  cao

ชาว

cou

โชว

can

ชัน

cen

เชิน

cang

ชาง

ceng

เชิง

cong

ชง

s

ซือ

sa

ซา

  se

เซอ

  si

ซือ

  sai

ซาย

  sao

ซาว

sou

โซว

san

ซัน

sen

เซิน

sang

ซาง

seng

เซิง

song

ซง

zh

จือ

zha

จา

  zhe

เจอ

  zhi

จือ

  zhai

จาย

zhei

เจย

zhao

จาว

zhou

โจว

zhan

จัน

zhen

เจิน

zhang

จาง

zheng

เจิง

zhong

จง

ch

ชือ

cha

ชา

  che

เชอ

  chi

ชือ

  chai

ชาย

  chao

ชาว

chou

โชว

chan

ชัน

chen

เชิน

chang

ชาง

cheng

เชิง

chong

ชง

sh

ซือ

sha

ซา

  she

เซอ

  shi

ซือ

  shai

ซาย

shei

เซย

shao

ซาว

shou

โซว

shan

ซัน

shen

เซิน

shang

ซาง

sheng

เซิง

 
r

 ยรือ

    re

เยอ

  ri

ยือ

      rao

ยาว

rou

โยว

ran

ยาน

ren

เยิน

rang

ยาง

reng

เยิง

rong

ยง

 

กลุ่มที่ 2 นำหน้าด้วยสระ i (อี) ได้แก่

i (อี)      ia (เอียะ)          iao (เอียว)             ie (เอีย)      iou (อิว)

ian (เอียน)  in (อิน)            iang (เอียง)       ing (อิง)    iong (อี+อง)

 

声母

2
i

อี

ia

เอียะ

iao

เอียว

ie

เอีย

iou

อิว

ian

เอียน

in

อิน

iang

เอียง

ing

อิง

iong

อี+อง

b

โป

bi

ปี

  biao

เปียว

bie

เปีย

  bian

เปียน

bin

ปิน

  bing

ปิง

 
p

โพ

pi

พี

  piao

เพียว

pie

เพีย

  pian

เพียน

pin

พิน

  ping

พิง

 
m

โม

mi

มี

  miao

เมียว

mie

เมีย

miu

มิว

mian

เมียน

min

มิน

  ming

มิง

 
f

โฟ

                   
d

เตอ

di

ตี

  diao

เตียว

die

เตีย

diu

ติว

dian

เตียน

    ding

ติง

 
t

เทอ

ti

ที

  tiao

เทียว

tie

เทีย

  tian

เทียน

    ting

ทิง

 
n

เนอ

ni

นี

  niao

เนียว

nie

เนีย

niu

นิว

nian

เนียน

nin

นิน

niang

เนียง

ning

นิง

 
l

เลอ

li

ลี

lia

เลียะ

l iao

เลียว

lie

เลีย

liu

ลิว

lian

เลียน

lin

ลิน

liang

เลียง

ling

ลิง

 
g

เกอ

                   
k

เคอ

                   
H

เฮอ

                   
j

จี

ji

จี

jia

เจียะ

jiao

เจียว

jie

เจีย

jiu

จิว

jian

เจียน

jin

จิน

jiang

เจียง

jing

จิง

jiong

โจวง

q

ชี

qi

ชี

qia

เชียะ

qiao

เชียว

qie

เชีย

qiu

ชิว

qian

เชียน

qin

ชิน

qiang

เชียง

qing

ชิง

qiong

โชวง

x

ซี

xi

ซี

xia

เซีย

xiao

เซียว

xie

เซีย

xiu

ซิว

xian

เซียน

xin

ซิน

xiang

เซียง

xing

ซิง

xiong

โซวง

z จือ                    
c ชือ                    
s ซือ                    
zhจือ                    
chชือ                    
shซือ                    
r ยือ                  <td style=”border-bottom: windowtext 1pt solid; border-left: medium none; padding-bottom: 0cm; padding-left: 5.4pt; width: 36.9pt; padding-right: 5.4pt; border-top: medium none; border-right: windowtext 1pt solid; padding-top: 0cm; mso-border-alt: solid windowtext .5pt; mso-border-left-alt: solid windowtext .5pt; m  
โพสท์ใน Uncategorized | ใส่ความเห็น

Pinyin 拼音 พินอิน

汉语拼音 hànyŭ pīnyīn ฮั่นอวี่ พินอิน

สัทอักษรภาษาจีน (พินอิน )

               เนื่องจากตัวอักษรจีนเป็นตัวอักษรที่มาจากภาพวาดและวิวัฒนาการเรื่อยมาจนเป็นตัวอักษรจีนในปัจจุบัน โดยแต่ละขีด แต่ละเส้นของตัวอักษรจีนไม่สามารถนำมาผสมกันแล้วออกเสียงเป็นภาษาจีนได้ ด้วยเหตุนี้เองเราจึงจำเป็นที่จะต้องเรียนรู้ระบบการออกเสียงสัทอักษรภาษาจีน (พินอิน拼音) ซึ่งได้ดัดแปลงมาจาก International Phonetic Alphabets เพื่อช่วยในการอ่านออกเสียงตัวอักษรจีนนั้น ๆ หากเทียบกับภาษาไทยแล้ว ระบบสัทอักษรจีนหรือพินอินนั้นมิได้ยากอย่างที่คิดเลย ภาษาไทยเรามีพยัญชนะ สระ วรรณยุกต์ สัทอักษรจีนก็มีเช่นกัน

 声母 shēngmŭ เซิงหมู่ พยัญชนะ

        1. พยัญชนะต้นของภาษาจีนมี 21 เสียง

          b (ปัว / ปอ)         p (พัว / พอ)             m (มัว / มอ)             f (ฟัว / ฟอ)

         d (เตอ)               t (เธอ)                  n (เนอ)                   l (เลอ)     

       g (เกอ)               k (เคอ)                    h (เฮอ)                   j (จี)      

           q (ชี)                  x (ซี)                       z (จือ)                    c (ชือ)

           s (ซือ)               zh (จรือ)                   ch (ชรือ)                 sh (ซรือ)        r (ยรือ)

        หมายเหตุ     zh    ch    sh    r ให้ออกเสียงโดยยกปลายลิ้นขึ้นแตะบริเวณเพดานปาก ในการสะกดเสียงอ่านแบบไทยนั้น ผู้เขียนได้เลือกอักษร “ ร ” เป็นตัวแทนการออกเสียงยกลิ้นขึ้น มิได้หมายถึงให้สะกดเป็น จะ-รือ   ชะ-รือ   ซะ – รือ   ยะ-รือ แต่ให้ออกเสียงควบกัน

      2. พยัญชนะต้นกึ่งสระมี 2 เสียง คือ

        y (i อี)   และ   w (u อู)

韵母 yùnmǔ อวิ้นหมู่ สระ แบ่งออกเป็นสระเดี่ยว และสระผสม ดังนี้

        1. 单韵母 dān yùnmǔ ตาน อวิ้นหมู่ สระเดี่ยว มี 6 เสียง ดังนี้

        a (อา)      o (โอ)       e (เออ)        i (อี)         u (อู)       ü ( อวี)

** สระ ü จะออกเสียงสระ u (อู) ควบกับ สระ i (อี) ( u + i ) โดยจุดสองจุดที่อยู่ด้านบน u เท่ากับสระ i นั่นเอง

       หมายเหตุ บางตำรากล่าวถึงสระเดี่ยวไว้ว่ามี 8 เสียง ดังนี้

      a (อา)       o (โอ)      e (เออ)      i (อี)        u (อู)       ü ( อวี)       ê (เอ)      er (เออร)

      2. 双韵母 shāung yùnmǔ ซวง อวิ้นหมู่ สระผสม สังเกตได้ว่าการออกเสียงสระผสม จะเกิดจากเทคนิคการลากเสียงของสระแต่ละเสียงมาชนกัน

โพสท์ใน Uncategorized | ใส่ความเห็น

???? h?ny? p?ny?n ฮั่นอวี่ พินอิน

สัทอักษรภาษาจีน (พินอิน )
เนื่องจากตัวอักษรจีนเป็นตัวอักษรที่มาจากภาพวาดและวิวัฒนาการเรื่อยมาจนเป็นตัวอักษรจีนในปัจจุบัน โดยแต่ละขีด แต่ละเส้นของตัวอักษรจีนไม่สามารถนำมาผสมกันแล้วออกเสียงเป็นภาษาจีนได้ ด้วยเหตุนี้เองเราจึงจำเป็นที่จะต้องเรียนรู้ระบบการออกเสียงสัทอักษรภาษาจีน (พินอิน??) ซึ่งได้ดัดแปลงมาจาก International Phonetic Alphabets เพื่อช่วยในการอ่านออกเสียงตัวอักษรจีนนั้น ๆ หากเทียบกับภาษาไทยแล้ว ระบบสัทอักษรจีนหรือพินอินนั้นมิได้ยากอย่างที่คิดเลย ภาษาไทยเรามีพยัญชนะ สระ วรรณยุกต์ สัทอักษรจีนก็มีเช่นกัน
?? sh?ngm? เซิงหมู่ พยัญชนะ
1. พยัญชนะต้นของภาษาจีนมี 21 เสียง
b (ปัว / ปอ) p (พัว / พอ) m (มัว / มอ) f (ฟัว / ฟอ)
d (เตอ) t (เธอ) n (เนอ) l (เลอ)
g (เกอ) k (เคอ) h (เฮอ) j (จี)
q (ชี) x (ซี) z (จือ) c (ชือ)
s (ซือ) zh (จรือ) ch (ชรือ) sh (ซรือ) r (ยรือ)

หมายเหตุ zh ch sh r ให้ออกเสียงโดยยกปลายลิ้นขึ้นแตะบริเวณเพดานปาก ในการสะกดเสียงอ่านแบบไทยนั้น ผู้เขียนได้เลือกอักษร “ ร ” เป็นตัวแทนการออกเสียงยกลิ้นขึ้น มิได้หมายถึงให้สะกดเป็น จะ-รือ ชะ-รือ ซะ – รือ ยะ-รือ แต่ให้ออกเสียงควบกัน

2. พยัญชนะต้นกึ่งสระมี 2 เสียง คือ
y (i อี) และ w (u อู)

?? y?nm? อวิ้นหมู่ สระ แบ่งออกเป็นสระเดี่ยว และสระผสม ดังนี้
1. ??? d?n y?nm? ตาน อวิ้นหมู่ สระเดี่ยว มี 6 เสียง ดังนี้
a (อา) o (โอ) e (เออ) i (อี) u (อู) ? ( อวี)

** สระ ? จะออกเสียงสระ u (อู) ควบกับ สระ i (อี) ( u + i ) โดยจุดสองจุดที่อยู่ด้านบน u เท่ากับสระ i นั่นเอง

หมายเหตุ บางตำรากล่าวถึงสระเดี่ยวไว้ว่ามี 8 เสียง ดังนี้
a (อา) o (โอ) e (เออ) i (อี) u (อู) ? ( อวี) ? (เอ) er (เออร)

2. ??? sh?ung y?nm? ซวง อวิ้นหมู่ สระผสม สังเกตได้ว่าการออกเสียงสระผสม จะเกิดจากเทคนิคการลากเสียงของสระแต่ละเสียงมาชนกัน

โพสท์ใน Uncategorized | ติดป้ายกำกับ | ใส่ความเห็น

Hello world!

Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!

โพสท์ใน Uncategorized | 1 ความเห็น